vlaams-brabant goestingmagazine .be

vlaams-brabant goestingmagazine .be

“Een oude Mazdagarage die werd omgebouwd tot een hipper dan hip eetadres? Garage à Manger lijkt ons de ideale plek voor een snelle pitstop tijdens de lunch, zeker omdat ze gaan voor lokale en biologische producten. Vroem vroem!”

“Geen auto’s meer te bespeuren op de ruwe betonnen vloer van deze garage, of toch: een aftandse caravan, die omgeven door houten hobbelpaardjes en een zacht tapijt een tweede leven krijgt als kinderspeelhoek. Tja, je moet zo’n immense hall als die van Garage à Manger toch op de een of andere manier weten te vullen, hé? De architecten van Atelier ProtOtype zijn er alvast wonderwel in geslaagd het gezellig te houden, vinden mijn vriendin en ik als we er arriveren voor een fijne vrijdagse lunch. De open keuken, lange toog, vintage meubeltjes, intieme salonnetjes en goed gekozen retro accessoires zijn een schot in de roos.
Misschien heb je ooit al een heerlijke hap afgehaald bij El Camion, de foodtruck die doorheen Brussel manoeuvreert. Dan vind je het vast ook goed om te weten dat Garage à Manger sinds kort een vaste stek is van chauffeur Joël en dat ze er behalve lunches ook vrijdagse tapas en weekendbrunches serveren. Onze verwachtingen zijn alvast hooggespannen voor de ‘grand menu’ van de dag. Voor 18 euro krijg je drie gangen – een kleiner hongertje stil je met de ‘petit menu’ voor 15 euro – en je eet wat de pot schaft. Vandaag zijn dat aspergeroomsoep, artisjok met truffelvinaigrette en eend parmentier met zwarte pensensaus. Laat maar komen, die handel.
Omdat de verder vriendelijke serveuse onze vlierbessensapje en biolimonade vergeten lijkt, doen we ons bij wijze van aperitiefje tegoed aan het heerlijke brood met de al even heerlijke olijfolie. Zou ze een van de vele soorten bier of wijn misschien wel onthouden hebben? Enfin, zoals het hoort tijdens een lunch op een werkdag hoeven we niet te lang te wachten op de aspergesoep. Delicaat romig, erg smaakvol, goed afgekruid en met beetgare stukjes asperge erin: zo hebben we ze graag. We geven trouwens graag een eervolle vermelding aan het mooie bloemetjesservies, dat zo uit de buffetkast van mijn oma geplukt lijkt.
Van ons mag het aspergeseizoen blijven duren, maar daar verschijnen de artisjokken al. Je moet ervoor zijn, waardoor het dus een gewaagde keuze is om op een vast menu te zetten. Wij vinden het best leuk, dat pulken aan deze bijzondere groente, zeker omdat het begeleidende truffelsausje flink afsmaakt. Toch gaat het wat tegen op den duur, zo bijzonder vinden we de artisjok nu ook niet…
Over naar de eend dan. In een klassieke ovenschotel verschijnen twee perfecte en eigenlijk ook vrij modern ogende torentjes parmentier, vergezeld van een aparte kom frisse groene sla. Het lijkt wel een gezellig zondagmiddagetentje, nu we zelf mogen opscheppen én ook moeten toegeven dat het tegelijk huiselijk en lekker smaakt. We hadden een klein beetje schrik voor de pensensaus, maar dat blijkt onterecht. Plus: de gekonfijte eend is lekker mals, de ajuin erbij heerlijk zoet en de puree flink smeuïg. Als we dan écht iets willen zeggen, dan misschien dat het wat winters aandoet op een zonnige lentedag.
We zitten hier nog geen uur na deze drie gangen, dus we hebben tijd voor een van de dessertjes. Hoorden we de dienster cheesecake zeggen? Dan is het snel beslist. Misschien hadden we toch beter twee keer nagedacht, want de kaastaart met een vleugje citrus en speculaasbodem valt een beetje tegen. Jammer maar helaas, de bodem is wak en daardoor missen we toch wat beet. Volgende keer gaan we voor de brownie, dat staat vast, we zijn nu al benieuwd wat er aan zal voorafgaan.”

http://vlaams-brabant.goestingmagazine.be/wca_digi/resto_detail/905/390885/Garage-a-Manger.html